Cyprus: dag 1 t/m 3

Er zijn nog 6 landen in Europa waar ik nog nooit ben geweest. Dit waren er waarschijnlijk minder geweest als Corona en mijn nierfalen geen roet in het eten hadden gegooid. Gelukkig is het eerste achter de rug en na de transplantatie is het voor mij een stuk makkelijker om op vakantie te gaan, dus werd het tijd om een van deze zes landen eens met een bezoekje te vereren.

Cyprus dankt zijn naam aan het Griekse woord Kypros, dat koper betekent. Er wordt inderdaad veel koper op dit eiland, 70 km ten zuiden van Turkije en 100 km ten westen van Israel, gewonnen. Het land zou de geboorteplaats van Aphrodite zijn, de Griekse godin van de liefde. Het land behoort geografisch tot Azië, maar wordt bij Europa gerekend.

Uitvalsbasis van mijn vakantie is Pafos, waar ik 8 dagen verblijf. Dit stadje ligt aan in het zuidwesten van het eiland, en is geliefd voor zon-zee aanbidders. De voetbalclub, gefinancieerd met Russisch geld, deed het goed het afgelopen voetbalseizoen. Voor het eerst kampioen van Cyprus, en bij de laatste 16 in de Conferenceleague.

Ik verblijf in een hostel in het oude centrum van de stad, een beetje bergopwaarts vanaf de kust. Geen ontbijt inbegrepen, daar moet je zelf voor zorgen. Er zijn genoeg mogelijkheden in de buurt.

De eerste dag naar de thombs of kings geweest. Een archeologische site, met veel graftombes van rijke burgers, er is nooit een koning begraven geweest. Daarna enige kilometers lans de kust gewandeld, het kasteel gezien, dat in de middeleeuwen werd gebouwd om de haven te beschermen, in de haven een duur ijsje gegeten, en daarna terug gewandeld naar het centrum. Ik zag een sportcafé en kon daar de laatste 25 km van de touretappe zien. In het sportcafé wordt veel darts gespeeld, maar er wordt ook geschaakt, er waren schaakstukken op de muur geverfd. De eigenaar belde de kampioen van Pafos op, ongeveer mijn speelsterkte en wellicht kunnen we op een avond schaken.

De volgende dag naar Limassol, een uurtje met de bus. Daar de oude stad verkend, die vlak bij de haven ligt, en het kasteel, waar Richard Leeuewenhart nog getrouwd is. Dit kasteel is net als dat in Pafos, vierkant. Ook de molos, de boulevard langs de kust, bezocht. Omdat het te warm is om de hele dag bezig te zijn, doe ik maar een paar dingen op een dag. Daarna een café opzoeken en wat drinken, praten met anderen of een boek lezen (nu de autobiografie van Boris Johnson).

In Limassol woont een grote Russische gemeenschap. Velen (degenen met veel geld), woonden daar al voor de Russische invasie in Oekraine, maar nadat Putin de mobilisatie had afgekondigd, kwam er nog veel meer. Ook wonen er veel mensen uit Afrika, India en Bangladesh op Cyprus. Het schijnt dat het voor hen veel makkelijker is om hier een werkvisum te krijgen dan in andere EU-landen. In heel veel restaurants word je bediend door een Aziaat.

In het restaurant waar ik de tour keek, stond ook borsj, een Oekrains-Russisch gerecht (bietensoep), op het menu. In het algemeen zie ik echter weinig tot geen soepen op de menukaart staan. Even samen opgetrokken met een Hongaar die in München voor treinmachinist studeert en in hetzelfde hotel overnacht. Een jong Belgisch stel ontmoet (uit Leuven), dat overweegt zich op Cyprus te vestigen, omdat men zich in eigen land niet meer thuis voelt, dit door de immigratie. Op de terugweg met een jonge vrouw uit Oekraine gepraat over de oorlog. Ze woont in Pafos, maar werkt twee dagen per week in Limassol, weer in marketing en communicatie. Ze vluchtte in 2022 vanuit Kiev naar Dortmund, maar kon hier werk krijgen. Ook haar broer zal na zijn afstuderen hier naar toe komen.

Op donderdag de oude stad verkend. In mijn eentje, want de wandeltocht o.l.v. een gids gaat in de zomer niet door. Twee musuea, een etymologisch en een archeologisch bezocht, De een kostte 5 euro, maar stelde niets voor, de andere was gratis en was het beste museum dat ik tot nu toe bezocht heb. ’s Middags weer naar de tour gekeken. De etappe vertrok vanuit Bayeux, waar ik vele malen gewest ben, o.a. met kinderen die meededen aan het schaaktoernooi van Saint Lo.

Cyprus is in de loop der eeuwen door vele volkeren bezet geweest: Grieken, Romeinen, Perzen, Turken, Egyptenaren, de Hellenisten, Assyriërs, Arabieren, Venetiërs en Byzantijnen en Engelsen.

Richard Leeuwenhart, koning van Engeland, leed tijdens zijn kruisvaart schipbreuk op dit eiland. Isaak Komnenos, de Byzantijnse keizer die toen heerste over Cyprus, weigerde in eerste instantie Richard te laten gaan, waarop Richard later het eiland in 1192 veroverde. Hij droeg het over aan de orde van de tempeliers. Een van hen, Guy van Lusignan, werd koning. Later werd dit koninkrijk verenigd met het koninkrijk Jeruzalem. In 1291 werden de kruisvaarders vergoed uit het heilige land verdreven, maar tot 1489 heerste men nog over het eiland. De laatste koning huwde men een vrouw uit een aanzienlijk Venetiaans geslacht, waardoor de Venetiërs het voor het zeggen kregen. Een kleine 100 jaar later werd het veroverd door de Ottomanen. Er staan nog vele moskeeën op het eiland.

Een volgende keer meer over de Britse bezetting en de opdeling in 1974.