Ierland: dag 3-4-5

Op dag 3 reden we van Dublin naar Cork, in de county Tipperary. Een lange weg, maar halverwege bezochten we de rock of Cashel. Ik dacht dat daar een kasteel op gebouwd was, maar dat bleek niet het geval. Binnen de kasteelmuur op de 60 meter hoge rots stond een grote kathedraal waar een aartsbisdom was gevestigd. In 450 bezocht St. Patrick deze rotst waar hij de koning van Munster bekeerde tot het Christendom. Ik vermoedde dat deze cathedraal op de cover van de CD “the unforgettable fire” van U2 te zien was, maar dat bleek Moydrum Castle te zijn, ergens centraal in Ierland.

Cork ligt in het zuiden van het land en is een grote havenstad. Het is de op een na grootste stad van Ierland. Mijn gids zegt echter op 2 na, want rekent Belfast mee. De tweede fout die ik ontdekte (historisch museum werd verward met natuur museum), ik adviseer iedereen geen Trotter reisgids meer aan te schaffen.

Door wat vertraging bij de start (misverstand tussen twee buschauffeurs) vertrokken we wat te laat, waardoor we de rondleiding op de rock misten en moesten wachten op de volgende. Daardoor kwamen we pas na 15.00 uur aan in Cork, Na wat opfrissen was er te weinig tijd om het gevangenismuseum of het botermuseum te bezoeken, dus ging ik samen met wat anderen wat drinken en daarna een lekkere maaltijd te nuttigen in een Nepalese Thai met Indiaas eten.

Ierland heeft een mild klimaat, met zachte winters. Daardoor kunnen de koeien het grootste deel van het jaar buiten lopen en het gras groeit ook vrijwel het hele jaar door (pas bij 10 graden, ideaal is 15-16 graden, aldus onze ex-melkveehouder Bertie). Er hoeft niet te worden ingekuild, koeien hoeven minder worden bijgevoerd, kortom goede melkkwaliteit met minder inspanning en kosten. Logisch dat de kwaliteit van de melk en de afgeleide producten hiervan van erg hoog was en is. Cork en omgeving was jarenlang het boterparadijs van Europa. Er werden miljoenen tonnen boter uitgevoerd. Boeren verdienden goed, de huizen op het platteland zien er dan ook goed uit.

De dag erna naar Killarney in de county Kerry, in het zuidwesten van Ierland. Onderweg een Ierse koffie proeverij bezocht, met een klein museum. Helaas net te weinig tijd gekregen om dat te bezoeken. Ook een oud fort bezocht dat heel strategisch gelegen was aan een baai. Ieder schip dat naar binnen voer, kon makkelijk onder schot gehouden worden. Van het fort naar een plaatsje gewandeld, waarvan ik de naam vergeten ben. Een pittige wandeling met een steile helling. Ierland is een geweldig land om te fietsen als je van pittige klimmetjes houdt. Je zou er prima een mooie wielerronde kunnen organiseren, waarbij Mathieu van der Poel zich goed thuis zou voelen. Daar wat gegeten. Eindelijk echt goede soep: champignons. De groentesoepen zien er hier heel anders uit dan bij ons. Eigenlijk is het niet meer dan een soort beige saus, dat je eigenlijk net zo goed over vlees kunt gieten. Bij de soep krijg je wel vaak guinness brood geserveerd. Dit is bijzonder bruin, bijna zwart brood. Net als bij het maken van het guinness bier, wordt het gerst tot zo’n 230 graden verwarmd, waarbij het net niet verbrandt. Daardoor krijgt het zijn kleur. De wereldrecordboeken hebben echter geen bruine kaft.

Killarney blijkt een prettig stadje met heel veel pubs. Het was zaterdagavond, dus veel Ieren gingen uit. Veel schaars geklede pubermeisjes, in bijna elke pub is (live)muziek en er was kermis. De botsauto’s mogen daar maar in één richting rijden en kop-kop botsingen is verboden. Voeg dat bij de ruim 1,5 minuut tijd die je slechts krijgt om in een karretje te rijden, en het is zonde van je geld. De muziek overstijgt de in Nederland toegestane hoeveelheid decibellen ruimschoots. Heb je zin om snel doof te worden, ga dan elke avond naar een Ierse pub.

De hele stad was in verwachting van de finale van het Gaelic football. Kerry had zich hiervoor geplaatst en moest morgen tegen Donegal aantreden. DE wedstrijd zou worden gespeeld in Dublin. Veel mensen droegen groene Kerry-shirts. Gaelic football is een kruising tussen voetbal, rugby en handbal. Spelers mogen lopen met de bal, maar na elke 4 passen moet de bal de grond of voet hebben geraakt. Tussen de twee rugbystaken zit een normaal voetbaldoel. Als de bal tussen de staken wordt geschopt, krijgt een team, afhankelijk van de afstand, een of twee punten. Scoort een team een voetbaldoelpunt, dan telt dat voor drie punten. Er wordt gespeeld op een veld met rugby-afmetingen en een wedstrijd duurt 70 minuten absolute speeltijd. Er wordt gespeeld met teams uit counties. Dat zijn er 32, die worden aangevuld met 2 teams met Ierse spelers uit het buitenland. Alle spelers zijn amateurs.

Op de zondag deden we de ring of Kerry: een busreis langs door dit prachtige county, veel groene heuvels, woeste landschappen, rotsen, mooie baaien, een waterval, mooie uitzichtpunten. Een mooie dag. We begonnen echter met een bezoek aan de tuinen van Blarney castle en natuurlijk het kasteel zelf. Daar kun je je wagen aan de kiss of the Blarney stond. Daarvoor moet je eerst over een smalle trap een toren beklimmen om daar halsbrekende toeren uit te halen om een steen te kussen. De meesten van ons waagden zich er niet aan. Voor 23 euro in een tuin rondlopen en een toren beklimmen, vind ik echter prijzig, of beter gezegd: afzetterij.

In deze regio hebben diverse bobo's ooit vakantie gehouden. Charlie Chaplin is hier vaker geweest en Karel de Kelt, of beter Charles de Gaulle, was hier ook graag. Er zijn standbeelden van hen te zien op de route.

We waren nog net op tijd terug om de laatste 15 minuten van de all Ireland final te zien. Kerry won met behoorlijke cijfers en het was groots feest in de stad. Morgen wordt het team gehuldigd. Wij merkten niets van de sfeer, want we gingen naar een uitvoering van de Celtic steps. Ierse folkmuziek, zang, tapdansen door vier mannen en vrouwen, het was een geweldige avond. Muziek maken, dat kunnen Ieren wel. De groep komt dit jaar een paar keer optreden in Nederland. Zeer de moeite waard om eens te bezoeken. Het optreden was in een gebouw langs de plaatselijke drafbaan. De Ieren houden wel van paardenraces, ik heb er meer gezien deze reis. Je kunt trouwens ook goed golfen in deze omgeving. Ik sprak zelfs twee Amerikanen die op golfvakantie waren: trekken van de ene naar de andere golfbaan.

Nog even een paar aanvullingen op mijn vorige verslag:

De Vikingen hebben invloed gehad op de naamgeving van vele plaatsnamen. Plaatsen die eindigen op ford (Waterford, Wrexford) zijn verbasteringen van fjord. Ze liggen natuurlijk aan een baai.

De Engelsen hebben veel schade in Ierland aangericht. Lange tijd waren Ieren 2^e rangs burgers en werden gediscrimineerd. Veel landeigenaren werden gedwongen plaats te maken voor Engelse boeren. In de zes graafschappen in het noorden was het nog veel erger. Daar werden zelfs de kleine boeren gedwongen zich op minder rendabele plaatsen te vestigen en werden niet alleen landeigenaren geimporteerd, maar ook vele kleine boeren. Het noorden was dus veel meer protestants dan het zuiden. Dit was de reden dat Ierland en het noorden in 1922, bij de onafhankelijkheid van Ierland, werden gescheiden. Het noorden bleef deel uit maken van Groot-Brittannië.

Bij de goede vrijdag akkoorden van 1998 werd afgesproken dat, mocht Noord-Ierland zich willen uitspreken voor aansluiting bij het zuiden (per referendum), dit zou worden toegestaan en de Ierse grondwet dan zou worden aangepast. Voorlopig is dit nog niet het geval, maar de bevolkingssamenstelling wordt elk jaar gunstiger voor de katholieken. Waren vroeger de protestanten in de meerderheid, nu zijn dat inmiddels de katholieken en het verschil wordt steeds groter. Mijn gids verwachtte dat binnen 10-15 jaar er een referendum wordt uitgeschreven en dat dan beide landen worden samengevoegd.

Bij de brexit was veel te doen over de grens tussen beide landen. Uiteindelijk is er een soort Nederlandse oplossing gevonden: gedogen. In theorie moet er aangifte worden gedaan als er goederen de grens over gaan, maar in praktijk wordt er vrijwel niet gecontroleerd. Er is dus vrij verkeer van goederen en mensen tussen en EU en het VK.